It's an execution dear. |Sebastian



 
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
naam

Deel | .
 

 It's an execution dear. |Sebastian

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Damien LaCroix
avatar
Templar
Templar




Aantal berichten : 36

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: 30
Love:
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: It's an execution dear. |Sebastian   ma nov 17, 2014 7:06 pm

Damien LaCroix
Rustig stond de man te wachten op het executie platvorm. Zijn handen hield hij achter zijn rug en zijn rug hield hij goed recht. Dat samen met de serieuze blik die hij op zijn gezicht had zorgde ervoor dat hij ergens een machtige indruk naliet bij mensen. Door zijn houding alleen al liet hij zien dat hij meer macht had dan andere mensen, en dat hij niet de persoon was waartegen je moest in gaan. In die tijd was het jammer genoeg niet altijd even simpel. Verschillende wachters stonden overal verspreid. Er stonden er verschillende op de daken, een vijf tal stonden bij het platform en op het plein stonden er ook nog verschillende. De laatste tijd waren er zeer veel opstanden en Damien wou dat koste van koste ontlopen. Hij was daar niet om zich druk te maken met wilde burgers. Er stonden mensen te wachten om te sterven aan de galg, een opstand had hij werkelijk niet nodig. Daarom dat ook niet iedere burger de executie mocht toestaan, dat zou enkel de kans op een opstand vergroten. Kort keek Damien opzij om zo de blik van een andere Templar op te vatten. Hij gaf een kort knikje en de andere persoon wist meteen wat er gebeurd moest worden. Een persoon werd op het platform geleid. Zijn handen hingen achter zijn rug vast met boeien en ook in zijn mond zat een stuk stof dat aan de achterkant van zijn hoofd met een knoop vast hing. Terwijl dat alles werd klaargezet richten Damien zich tot het volk dat in spanning stond af te wachten.
'Beste Burgers van Parijs.' zei hij vloeiend in het Frans. Na al de jaren die hij al had doorgebracht in Frankrijk was het niet meer dan logisch dat hij de Franse taal goed kende. Zijn accent was niet altijd even goed maar ook daarin was hij goed gevorderd. 'Vandaag zijn we hier bijeen gekomen voor de Executie van Marcus Blue. Een man die vele doden op zijn geweten heeft staan, daaronder vallen verschillende wachters maar ook onschuldige burgers.' Damien zijn stem was luid en duidelijk. Iedereen op het plein zou het wel moeten horen. De woorden die hij uitsprak waren jammer genoeg niet volledig de waarheid. Ja, de man had veel wachters gedood, en ook verschillende Templars. Onschuldige burgers zaten er echter niet tussen. Hij had wel burgers gedood maar daarvoor had hij vast een reden gehad, zo was dat nu eenmaal bij de Assassin's. Stay your blade from the flesh of an innocent. De Assassin had misschien zijn redenen gehad, maar dat wilde niet zeggen dat de burgers dat moesten weten. Een moord was een moord, en daarvoor moesten ze gestraft worden.
Vanuit zijn ooghoeken keek Damien naar de Beul die klaar stond om de hendel over te halen. Het koste maar een kleine knik en het was zover. De hendel werd naar beneden geduwd en de grond onder de Assassin klapte weg en daar hing hij dan. Aan de strop klaar om te sterven.
robb stark
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   ma nov 17, 2014 7:59 pm


Sebastian trok de cap over zijn hoofd terwijl hij naar de rand van het dak liep. In zijn ooghoek zag hij zijn beste maat aan de andere kant van daken. Iets wat verder op stond hun leermeester die alles in de gaten zou houden en alleen in zou grijpen als het gevaarlijk werd. Wat best grappig was want alles wat zij deden kon dodelijk zijn. Zacht zuchtte hij en keek omlaag. Templar, Templar, Templar, Damien, Templa... Damien? Sebastian zijn ogen fixeerde op de persoon die hij maar al te goed kende. Zijn hele lichaam verstijfde en even twijfelde hij of hij de hele missie zou af wijzen. Hij was vandaag de hoofd van de missie, iedereen moest naar hem luisteren. Nou ja Gale moest naar hem luisteren, ze waren maar met zijn tweeën. 'Wat is het plan?' Wat uit gedachten geschrokken keek hij opzij naar zijn beste maat die hij nu had. Hij slikte en keek nog een keer op de assassin manier zoals hij geleerd had. Ze konden moeilijk er midden op afstormen, dan zouden ze zeker gepakt worden. Fronsend keek hij naar het schouwspel. 'Via de achterkant, we klimmen het stadshuis op van de zijkant, vermoorden die twee wachters op het balkon en dan sluipen we naar de galg. Jij pakt ik de beil terwijl ik het touw doorsnij en pak dan de templar die daar op staat.' Zei Sebastian. Hij hoopte dat dit het goede plan zou zijn.

Ze beklommen het stadshuis en vermoorden de twee wachters die daar op wacht stonden. Vanuit daar slopen ze richting het executie platform. Bij elke stap die Sebastian maakte voelde hij zijn hart zwaarder wegen in zijn borst kast. Ja hij was een Templar, ja hij wist dat hij hem ooit zou vermoorden en ja hij wist ook dat als de missie faalde hij Gale in gevaar bracht en zichzelf. Maar welke keuzes had hij? Moest hij zijn toen beste vriend vermoorden zodat hij zijn nu beste vriend kan helpen, of moest hij zijn nu beste vriend laten stikken zodat hij zijn toen beste vriend kan helpen. Sebastian schudden lichtjes zijn hoofd, nee hij moest er bij blijven, als hij meester wilde worden dan moest hij dit goed doen. Hij klom het platform op en snee in stilte het touw door. De mensen er om heen waren toch teveel lawaai aan het maken dus veel geluid van de twee assassins hoorde je niet. Sebastian klom de balk op zodat hij Damien vanuit de lucht aan kon vallen in zijn rug. Dan hoefde hij tenminste niet zijn gezicht te zien als hij dat mes door zijn nek stak. 'Sebby!' Schreeuwde Gale net op het moment dat hij sprong, hij verloor zijn evenwicht kwam op Damien terecht maar zijn hidden blade stak net naast zijn hoofd. 'Merde Gale.' Snauwde Sebastian zachtjes, sprong overeind trok Gale met zich mee en sleurde hem over de straten van Parijs mee. Natuurlijk hadden ze geen enkele kans van winnen, in een steegje vond hij zijn leermeester die niet al te vrolijk keek.
"Kijk of Gale niets mankeert ik ga terug om Marco te halen.' Commandeerde Sebastian en hij sprintte terug. Waarschijnlijk zou hij geen punten krijgen voor dit examen omdat hij zijn leermeester commandeerde. Ach ja, die Marco kon hem weinig schelen hij kende hem niet eens, hij moest gewoon Damien terug zien. Hij trok zijn speer van zijn rug en ging de eerste wachters te lijf. Hij zocht niet naar de overwinning, maar naar het moment dat Damien hem zou oppakken. Dan konden ze "rustig" praten.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damien LaCroix
avatar
Templar
Templar




Aantal berichten : 36

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: 30
Love:
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   ma nov 17, 2014 8:20 pm

Damien LaCroix
Damien had het moeten weten. Hij had het vroeger vaak genoeg moeten doen. Reddingsmissies. Het gebeurde wel vaker dat je een Assassin die werd opgehangen moest redden. De man had de omgeving beter moeten afspeuren, dan had hij vast alles wel opgemerkt. Toen was het echter te laat. Het was een schreeuw van iemand die de man deed omdraaien. Hij kon zo nog net zien hoe een andere Assassin zich om hem storten, maar mede door de schreeuw van de andere, en omdat Damien de handen met de hidden blade opzij duwde miste het. Hij viel wel de grond op en de hidden blade kwam vlak naast zijn hoofd in de grond. Het was ook op dat moment dat hij het gezicht van de Assassin zag. Sebastian. Natuurlijk, het kon gewoon niet beter. De jongen was echter al snel weer op gestaan en sleurde zijn mede broeder met zich mee. In een vlotte beweging stond Damien echter recht . Hij speurde de omgeving af naar de Assassins, maar vond ze niet van het eerste moment. 'Zoek de Assasin's en laat ze niet ontsnappen!' riep hij. Iedereen schoot meteen in actie. Hij was niet zeker of dat Sebastian die actie zou overleven of niet, maar het maakten zeer weinig uit. Als de jongen vermoord werd dan had het lot dat besloten. Het goede was dan dat hij er niet de oorzaak van was.
Enkele wachters sneuvelde, en zo wist Damien ook meteen waar dat een doelwit van hem was. Een Assassin stond iets verderop, de wachters uit te schakelen. Door de hoodie was het zeer lastig om te zien wie het was, maar de man nam het zekere voor het onzekere. Hij rende op de Assassin af. Hij liet zijn zwaarden en de rest voor wat het was. Soepel en zonder enige moeiten sprong hij op een bank, om zich vervolgens zo hard af te zetten en zich op de Assassin te storten. Hij landen op de jongen en duwde hem zo de grond op. Zijn eigen Hidden Blade hield hij meteen tegen de Assassin zijn keel. De Blade had hij nog steeds van tijdens zijn Assassin tijden. 'Als dat niet lang geleden is.' zei Damien met een kleine glimlach op zijn gezicht. 'Ik had verwacht dat ik je veel eerder zou zijn tegen gekomen.' vervolgde hij nog.
robb stark
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   ma nov 17, 2014 9:07 pm

Een slimme zet was het zeker niet, hij zou zijn examen niet halen en geen meester assassin worden, en het zou waarschijnlijk zijn dood worden omdat hij terug het gevecht in ging. Op en top assassin zou Sebastian zelf zeggen. Hij had al spijt bij de eerste zwaard slagen die op hem af kwamen. Natuurlijk kwamen die rottige Templars altijd met zijn tweeën en nooit alleen. Sebastian wist maar net een paar slagen te ontwijken, zijn blik was telkens zoekende naar Damien. In zijn ooghoeken zag hij hem af en toe voorbij schieten, maar elke keer werd zijn zicht geblokkeerd door stomme templars die hem neer wilde slaan. Konden ze niet zien dat hij bezig was met wat anders. Hij hoekte er een neer met zijn elleboog en spietste de andere aan zijn speer. Het ding was prachtig, hij kon er mensen mee op afstand houden en er zaten van die prachtige weerhaken aan waardoor als hij hem terug trok de helft van de ingewanden van zijn tegenstander mee trok. Sebastian was verliefd op dat ding en zou hem ook zeker nooit weg doen. Hij stak nog een paar templars neer en toen hij net de laatste had neer gestoken werd hij op de grond geduwd. Hij voelde een scherpe mes langs zijn keel. Die eikel heeft nog steeds zijn blade niet ingeleverd. Waarschijnlijk hoefde zijn pa hem nooit meer te zien en heeft ie daarom dat ding niet ingeleverd.

'Als dat niet lang geleden is. Ik had verwacht dat ik je veel eerder zou zijn tegen gekomen.' Sebastian was niet bang voor Damien. Hij dacht namelijk niet dat Damien hem zou vermoorden, dat zou hij niet kunnen. Daarvoor waren ze veelste lang vrienden. Nooit hadden ze ruzie gehad. Zelfs de dag dat Damien zei dat hij zich aansloot bij de templars heeft Sebastian geen ruzie met hem gemaakt. Het enige wat hij had gezegd was dat hij het niet begreep. En nog steeds begreep Sebastian niet waarom Damien zich ooit aan had gesloten bij die straathonden.
'Na al die jaren en je bent nog steeds lelijk.' Zei Sebastian met een grijns op zijn gezicht. Hij ging er comfortabel bij liggen. Zou Damien zo dom zijn om een assassin te vermoorden voor de ogen van de burgers? Hij zou de burgers op zijn dak krijgen, er waren genoeg wachters gedood om de burgers een beetje moed te geven en aan te vallen op de laatste beetje templars.
'En hoe bevalt het leven aan de andere kant?' Vroeg Sebastian rustig alsof hij helemaal niet met de dood bedreigd werd en alsof er niet genoeg wachters om hem heen stonden die hem maar al te graag wilde vermoorden, samen met Damien die boven op het zat. Gelukkig maar dat Sebastian hem zo goed kende anders had het nog best awkward kunnen zijn.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damien LaCroix
avatar
Templar
Templar




Aantal berichten : 36

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: 30
Love:
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   ma nov 17, 2014 9:25 pm

Damien LaCroix
Een frons kwam op Damien zijn gezicht wanneer dat Sebastian er maar wat rustig bij ging liggen. Wat dacht hij dat dit was? Een koffieklets? Het duurde dan ook niet lang voor hij een boks gaf tegen zijn kaak. Niet te hard, maar wel hard genoeg of flink wat pijn te kunnen doen. Op de opmerking die hij naar zich toe gegooid reageerde hij niet. Dat was niet het moment geweest voor grappen, of om te lachen. Vroeger was het vast anders geweest, maar je moest niet blijven stil staan in het verleden. 'Veel beter.' antwoordde hij best kort af tegen Sebastian. Hij had zelf gezien hoe de Templars in elkaar staken, en hij moest toegeven dat hij zich veel beter voelde bij hen dan bij de Assassins. 'Wij bereiken in ieder geval iets en doen niet zoals jullie...niks.' ging hij rustig verder. Zijn hidden blade drukte hij iets harder tegen de nek van de jongen onder hem. Vanuit zijn hooghoeken zag hij hoe de Templars die over bleven om hen heen verzamelde. Zonder er verder woorden aan vuil te maken stond Damien recht, maar ondertussen nam hij de kraag van Sebastian zijn outfit vast en trok hem zo niet al te vriendelijk recht om hem vervolgens voor hem te duwen. 'Waag het niet om ook maar één poging te doen om te ontsnappen. Doe je het wel kan je een kogel door je hoofd verwachten.' om te laten merken dat hij het ook echt meende nam hij zijn pistool uit zijn holster en hield die tegen de jongen zijn achterhoofd. 'Nu, naar het steegje vlak voor je.' dreigde hij de jongen naar voor. Het kon geen kwaad om even privé te praten zonder dat iedereen het hoorden. 'Jullie blijven hier wachten, zie of er nog meer Assassins zijn. Als het zo is mag je ze meteen uitschakelen.'
vervolgende focuste hij zich weer volledig op zijn vroegere broeder. 'Wat zeiden ze nu weer? Doing the same thing over and over again excpecting that something will change? Dat doen jullie, is het niet?' hij hield ondertussen het pistool nog steeds tegen de jongen zijn achterhoofd om hem zo vooruit te kunnen dreigen. 'Dat is wat gekke mensen doen.' besloot hij. Nee, hij had er nog geen moment spijt van gehad dat hij was overgeschakeld. Enkel wanneer er een eind kwam aan zijn ouders, maar deels was het zijn eigen keus. Hij had ze niet persé moeten doden. Damien had het boek ook kunnen krijgen zonder dat er doden moesten vallen. Jammer genoeg was het net wat ander gegaan.
robb stark
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   di nov 18, 2014 1:47 pm

Sebastian bleef rustig afwachten, hij had er geen problemen mee om hier op de grond te liggen. Stiekem hield hij wel een beetje van de show stelen bij de mensen. Natuurlijk was hij niet zo dom om zijn blik af te laten gaan van Damien want dat zou zeker een voordeel zijn voor Damien. Sebastian speelde maar een beetje mee met zijn gezichtsuitdrukkingen. Was het raar dat het toch een beetje pijn deed dat Damien het veel beter had aan de andere kant? Waren zij niet de slechteriken? Er had altijd wel een donker randje aan Damien gezeten, maar zo erg ook weer niet. Sebastian werd overeind getrokken, gelukkig maar dat hij zo lenig was anders had het er waarschijnlijk een beetje knullig uit gezien. 'Waag het niet om ook maar één poging te doen om te ontsnappen. Doe je het wel kan je een kogel door je hoofd verwachten.'
'Wat een liefde.' Mompelde Sebastian toen hij het pistool op zijn achterhoofd voelde. Hij volgde de commando op van Damien en liep richting het steegje. Hij hoopte dat zijn meester en Gale al weer verder waren gegaan en nu niet nog daar stonden te kijken naar hem. Met rustige passen liep hij vooruit. Zijn hart sloeg wat sneller bij elke stap, maar zodra hij in het steegje was en daar alleen aan kwam met Damien was hij opgelucht.

'Wat zeiden ze nu weer? Doing the same thing over and over again excpecting that something will change? Dat doen jullie, is het niet?' Sebastian trok zijn wenkbrauw op en deed moeite om niet te lachen. 'Dat is wat gekke mensen doen.' Nu moest hij toch echt lachen. 'Ik wil je niet beledigen maar die nieuwe vriendclub van je doet precies hetzelfde. Als zij nou gewoon lekker alles laten rusten en gewoon niet hun neus steken in de zaken van de assassins hoeven wij jullie ook niet lastig te vallen. Hé wacht eens dan lossen we onze cirkel op en kunnen we echt eens iets gaan veranderen.' Sebastian wist dat Damien wist waar hij over sprak. Ze wilde al jaren dat stuk hebben van de assassins, dat hebben ze geleerd toen ze samen nog leerlingen waren. Sebastian sloeg zijn armen over elkaar en draaide zijn rug om naar Damien. Met zijn voet schopte hij een steentje weg en keek toen om naar Damien.
'Ik had graag willen zeggen dat jij dit niet bent, dat je niet zo in elkaar zit. Maar zodra jij een hogere rang krijgt pak je die aan, maakt niet uit voor wie of tegen wie je vecht. Zo heb je altijd in elkaar gestoken.' Zei Sebastian op iets wat zachtere toon. Sebastian wist echt wel dat Damien de rang van meester had gekregen. Meester Templar, het moest nog al wat zijn.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damien LaCroix
avatar
Templar
Templar




Aantal berichten : 36

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: 30
Love:
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   di nov 18, 2014 6:04 pm

Damien LaCroix
Het had niet veel moeiten gekost om Sebastian mee te krijgen naar één van de vele steegjes. Natuurlijk had Damien het makkelijker kunnen aanpakken. Hij had de jongen gewoon kunnen arresteren en vervolgens mee te nemen. Dan zou hij alles kunnen vragen zonder dat hij weg kon, maar dat kwam misschien nog. Sebastian zou vast veel meer zeggen wanneer die zich niet in het hol van de vijand bevond. 'Zijn er nog andere Assassin's in de buurt?' vroeg hij terwijl dat hij alvast om zich heen keek, opzoek naar iets dat bewoog. Damien maakten zich niet meteen zorgen, maar hij werd niet graag vanuit zijn rug aangevallen wanneer hij aan het spreken was met iemand.

Damien luisterde naar wat de andere te zeggen had, maar het was allemaal verspilde moeiten. Hij wist goed genoeg hoe alles in elkaar zat aangezien hij beide kanten had gezien. Het had geen zin om hem nog te overtuigen. 'Een eeuwen lange discussie. Natuurlijk denk jij positief over de Assassins en hun Creed. Denk hij dat onze daden slecht zijn en dat jullie het goede doen, maar hoor wat ik zeg, beide kanten hebben hun goede punten en hun zwakke punten. Je moet er enkel voor open staan.' zei hij. Ondertussen ging hij naar een vat toe om zich daarop neer te zetten. 'Je mag het misschien ontkennen, maar wij proberen ervoor te zorgen dat er geen chaos komt. Maar ik geef toe, iedereen heeft zijn eigen manier om zijn visie te volbrengen.'
Alweer trok Damien fronsend zijn wenkbrauw op wanneer dat de jongen voor hem begon over de rang die hij had. Een zachte lach kwa vanuit zijn keel terwijl hij traag zijn hoofd schudden. 'Geen dingen zeggen als je niet weet hoe het gegaan is.' zei hij vervolgens, zijn blik was strak gericht op Sebastian. Hij hield hem op dat moment niet meer onderschot of wat dan ook, maar toch moest hij geen moeiten doen om te ontsnappen. Ja, Sebastian kon op gebouwen klimmen maar hij kon dat ook. Damien mocht dan een Templar zijn, maar hij was opgeleid als Assassin en kon dus alles wat dat zij ook konden. Hij moest toegeven dat het vaak van pas kwam. Sommige Templars waren gewoon waardeloos, ze zwaaide maar wat in het rond met hun zwaarden in de hoop om wat te raken. 'Ik had mijn beslissing al gemaakt voor dat ik mijn rang kreeg.' ging hij verder. Zijn blik nog steeds strak op Sebastian gericht.
robb stark
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   vr nov 21, 2014 2:34 pm

'Zijn er nog andere Assassin's in de buurt?' Natuurlijk waren er nog andere Assassin's in de buurt. Sebastian mocht nog steeds niet helemaal alleen op pad en als hij dat wel mocht dan was zijn meester altijd om de hoek nog mee aan het kijken of hij het wel goed deed. Toch hield Sebastian wijselijk zijn mond. Het was niet nodig om meer mensen in gevaar te brengen dan nodig. Al helemaal met Damien in buurt, hij wist niet tot wat de man in staat was en daar wilde hij ook liever niet achter komen op dit moment. Sebastian luisterde naar de hele preek van Damien. Het was niet iets nieuws wat hij zei, maar veel kon het hem niet interesseren. 'Je mag het misschien ontkennen, maar wij proberen ervoor te zorgen dat er geen chaos komt. Maar ik geef toe, iedereen heeft zijn eigen manier om zijn visie te volbrengen.' Sebastian schudden zijn hoofd.
'Ik ontken helemaal niets, ik zie ook wel dat jullie geen chaos willen veroorzaken.' Gaf Sebastian eerlijk toe. Daar lag het punt ook niet, alleen de aanpak waarop ze het deden was niet goed. Het was niet goed voor het volk.
'Alleen kun je het volk niet behandelen als vuil. Er lopen genoeg misdadigers rond die stelen van de arme, waarom pakken jullie die niet aan?' Sebastian had het vaak genoeg gezien dat mensen vermoord werden op straat maar dat niemand iets deed.

'Geen dingen zeggen als je niet weet hoe het gegaan is.' Sebastian rolde met zijn ogen. 'Ik had mijn beslissing al gemaakt voor dat ik mijn rang kreeg.' Sebastian geloofde er maar weinig van. 'Als die Templars toch zoveel beter zijn waarom vermoord je mij nu niet gewoon?' Vroeg Sebastian. Het was dom van hem om dat te zeggen, maar als Damien echt dacht zoals de andere templars dachten en vond dat alle assassin's weg moesten waarom deed hij dat dan niet.
'Door mij loopt er weer een assassin vrij, kan je beter degene neer schieten die je nu toch voor je heb staan. De andere vinden jullie wel want die is te zwak om ergens te komen zonder. En mijn broeder die geholpen heeft met de missie is niet slim genoeg om weg te komen.' Zei Sebastian. 'Als je op schiet kun je er drie vermoorden.' Daagde hij Damien uit. 'Drie op een dag.' Voegde hij er nog eens aan toe. 'Hoeveel doden jullie er in een week? een misschien als je geluk heb. Nu heb je de kans om er drie te vermoorden op een dag. Ze zullen je onthalen als een held.' Zei Sebastian. Hij leunde rustig tegen de muur, als Damien nu wilde kon hij Sebastian gemakkelijk neer halen. Daarbij hij was een getrainde assassin, hij kon Sebastian neer halen als hij dat wilde.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damien LaCroix
avatar
Templar
Templar




Aantal berichten : 36

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: 30
Love:
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   vr nov 21, 2014 4:49 pm

Damien LaCroix
Damien kreeg geen reactie op zijn vraag, maar tegelijkertijd kreeg hij er ook wel een antwoord op. Natuurlijk was de jongen hier niet alleen. Zijn mede broeders hadden hem zeker niet achtergelaten. Hij was nog steeds geen Master, dus ze zouden hem nooit alleen op pad laten gaan. De Templar ging er echter niet verder op in en liet het voor wat het was. Als er nog iemand in de buurt zou zijn dan merkte hij het uiteindelijk wel.
'Iedere persoon zorgt op zijn eigen manier wel voor chaos, en dat wil ik tegen gaan. Ja, je hebt moordenaars maar als wij eenmaal de overwinning hebben zal iedere misdaad weg zijn.' antwoordde hij. Natuurlijk sprak hij namens de hele organisatie maar er waren natuurlijk enkele rotte appels tussen die een heel ander doel hadden of die het op een volledig verkeerde manier probeerde te verkrijgen.

Sebastian was op zijn eigen beurt een preek ana het geven. Hij was het eigenlijk vooral aan het uitedagen. Damien had zijn pistool weer opgeborgen en had zijn armen over elkaar geslagen. Met een kleine frons op zijn gezicht en een licht verveelde blik keek hij de jongen voor hem aan die maar bleef door ratelen. Drie vliegen in één klap? Het klonk echt als een aanlokkelijk bod. Het was duidelijk te zien aan de houding van de jongen dat hij niet verwachten dat hij iets zou doen, en misschien was dat ook zo. Wanneer de jongen eindelijk klaar was met alles wat hij wou zeggen haalde Damien zijn schouders op en ging hij weer wat rechter staan. 'Ik het niet duidelijk waarom ik het niet doe?' vroeg hij terwijl dat hij enkele stappen dichter naar hem toe deed. 'We hebben vroeger veel meegemaakt samen. Ik heb nog zoveel goede herinneringen van ons samen.' zei hij met een kleine glimlach op zijn gezicht en hij legde één hand op de jongen zijn schouder. 'Je bent dan wel de vijand maar in mijn ogen nog steeds mijn beste vriend. Dat kan ik niet zo maar vergeten.' de woorden die hij uitsprak waren allemaal gemeend. Hij zag de jongen nog steeds als een zeer goede vriend van hem, en dat zou ook nooit veranderen. Toch stak hij ineens zijn andere hand nar voor, activeerde zijn hidden blade en mikten op de buik van de jongen. 'Maar mijn ouders waren ook mijn ouders, en hen heb ik ook gedood. Vriendschap, familie, liefde en ga zo maar voort, het is niets meer dan een zwakte van de mens.' zei hij op een serieuze toon.
robb stark
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   vr nov 21, 2014 5:16 pm

Sebastian luisterde maar half naar wat Damien te zeggen had. Het kon hem allemaal vrij weinig schelen, hij focuste zich op een doel en dat was Damien. De assassin die hij moest bevrijden was een truc. De man was helemaal geen assassin en zou straks als nog ge-executeert worden voor zijn daden. De assassin waar die Damien op het punt stond te doden was allang dood, hij moest alleen geloven dat hij de juiste man te pakken had. Niet alleen zou hij een grote executie houden op het plein, daar zouden veel mensen aanwezig zijn. Damien was niet zo dom om een tweede assassin te executeren die alleen zijn broeder kwam redden. Daarom zou Damien de assassin mee nemen naar een steegje. Alleen wat zou hem weerhouden om de assassin meteen vanuit de rug te doden? Een oude vriend. Sebastian was de enige vriend uit de broederschap die Damien niet meteen zou vermoorden. Al moest hij wel een aanleiding krijgen om gedood te worden. Damien was een assassin, de meest voor de hand liggende truc die hij zou doen was zijn hidden blade. Hij was een slimme man en zou Sebastian nooit aanvallen waar hij het kon zien. Dus de onderbuik werd een perfect doelwit voor Damien. Damien zou Sebastian vermoorden vandaag.

'Je bent dan wel de vijand maar in mijn ogen nog steeds mijn beste vriend. Dat kan ik niet zo maar vergeten.' Sebastian keek op zij. Hij knikte, Damien was zijn beste vriend en dat zou hij ook altijd blijven. Maar hij kon niet toe kijken hoe zijn beste vriend vergiftigd zou worden door die templars. Sebastian ging recht staan voor Damien, hij zou hem terug onthalen als beste vriend als hij zijn titel af zou zetten. Sebastian voelde hoe de punt van de blade in zijn buik stak. De pijn was vreselijk en hij moest dan ook steunen op de schouders van Damien. 'Maar mijn ouders waren ook mijn ouders, en hen heb ik ook gedood. Vriendschap, familie, liefde en ga zo maar voort, het is niets meer dan een zwakte van de mens.' Sebastian keek hem aan van onder zijn kap. Sebastian moest dood zijn om Damien helemaal los te weken van de assassins. Nu hield Sebastian er niet van om een zelfmoord missie in te gaan, dus heeft hij hem hier en daar iets minder zelfmoord gemaakt. Sebastian had alles uit berekend en uit gedacht, onder zijn kleding droeg hij rond zijn buik kleine zakjes gevuld met bloed. Flink stevige kleding zodat de blade hem maar voor een kwart kon raken. Pijnlijk genoeg om te ervaren hoe het is om dood gestoken te worden, niet diep genoeg om dood te kunnen gaan. De kleine zakjes bloed zouden open scheuren en geleidelijk als een wond bloedden.
'Gelukkig was familie eer nooit jouw ding.' Zei hij tussen de pijn steken door. Zodra Damien los geweekt was van de assassins zou hij meer te horen krijgen over de plannen om de assassins weg te ruimen. Als hij dat wist, was het aan Sebastian de taak om Damien te doden, van een doden zou je verwachten dat hij terug komt.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Damien LaCroix
avatar
Templar
Templar




Aantal berichten : 36

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: 30
Love:
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   vr nov 21, 2014 5:51 pm

Damien LaCroix
De uitdrukking op de man zijn gezicht veranderde voor geen seconde toen dat hij de hidden blade in zijn vriend zijn buik stak. Hij had zijn blik ook heel de tijd op zijn gezicht gehouden en had geen enkel moment weg gekeken. Damien luisterde naar de woorden die werden uitgesproken, en zelfs dan richten hij geen blik op de grond. Wat hij op dat moment precies voelde wist hij niet zeker. Het was hetzelfde gevoel als toen dat hij zijn ouders had gedood maar hij kon het niet meteen plaatsen. Verraad was het niet, dat had hij in het begin gevoeld, en hij wist hoe dat was. Verdriet was het ook niet, al zat dat er zeker wel in verwerkt. In ieder geval had hij weer eens het gevoel dat er iets in hem ook stierf toen dat het leven werd weggezogen uit Sebastian. 'Je met begrijpen dat ik dit niet met plezier doe. Ik had gehoopt dat deze dag nooit moest komen maar het is beter voor ons allebei.' waarom het goed zou zijn voor Sebastian wist hij niet precies, maar het leek in ieder geval het juiste om te zeggen. Voor Damien zelf was het echter een opluchting. Nu waren zijn belangrijke conecties bij de Assassins weg en was het voor hem nog minder zwaar om zijn eigen broeders te verraden. Natuurlijk had hij Sebastian kunnen gebruiken om informatie van te kunnen krijgen, maar de jongen was vast slim genoeg om niks prijs te geven.
'Na je dood zal ik je zeker niet vergeten, en ik zal enkel de goede herinneringen blijven onthouden.' ging hij nog verder terwijl hij voor het eerst zijn blik neersloeg om dan weer op te kijken. Hij liet Sebastian los en zetten verschillende stappen achteruit om afstand te creëren. Ze kon de jongen hem ook niet meer als steunpaal gebruiken. 'Vaarwel, mon ami.' en met die laatste woorden draaide hij zich om, en zonder nog over zijn schouder naar achter te kijken wandelde hij het steegje uit. Hij had zichzelf altijd geleerd dat je nooit om moest kijken wanneer je iemand doden. Dat was nooit goed, en het maakten het schuldgevoel dat je soms had bij een dood alleen maar groter.
robb stark
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: It's an execution dear. |Sebastian   

Terug naar boven Go down
 

It's an execution dear. |Sebastian

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Paris, France :: Streets of Paris-