Bienvenue?



 
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
naam

Deel | .
 

 Bienvenue?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Aysen Shahbaz
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 74

Registratiedatum : 20-11-14

Abstergo Dossier
Age: 27
Love: Hell no
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Bienvenue?   vr nov 21, 2014 5:02 pm



Met een soepele beweging glipte Aysen door een van de vele ramen van de Notre Dame. Op deze verdieping waren er precies 10, voordat de ronding van de kerk begon. Allen konden van binnenuit geopend worden, maar slechts enkele stonden open. Voor hij de Notre Dame beklommen had wist hij natuurlijk al welke open hadden gestaan, en ongeveer daar was hij naar boven geklommen. Wat veel reacties wekte van de mensen die in de buurt liepen, maar aan zijn kleding hadden ze natuurlijk al gezien dat hij een assassin was. Dat was ook de reden dat niemand verbaasd was, maar een assassin in de buurt van burgers riep altijd reacties op.
Nu stond hij op het boven pad van Notre Dame, enkele stappen verwijderd van de balustrade, waarvandaan je alles van bovenaf kon aanschouwen. Aysen maakte gebruik van schaduwen om hier zo onopvallend mogelijk te blijven, hij wist dat hij hier niet bang hoefde te zijn voor tempeliers of andere vijanden, maar nam het zekere voor het onzekere.

Enkele dagen was hij pas in Parijs. Hij had een lange reis gemaakt vanaf Syrië, waar een oorlog heerste waar ook vele assassins bij betrokken waren. De Levantijnse broederschap had hij echter achter zich gelaten voor Parijs. Via een van zijn oude mentoren had hij te horen gekregen dat er een revolutie gaande was in de Franse stad, zijn hulp was hier niet overbodig. Zo was hij dus hier terecht gekomen. Een contactpersoon zou hij hier tegen moeten komen, maar hij had geen instructies gekregen. Hij keek eens om de hoek en zag iemand staan, deze persoon zag er echter niet uit als een assassin en verdween ook al snel van de verdieping, via de trap.
Aysen zuchtte even en probeerde te bedenken hoe hij ooit iemand zou moeten vinden waarvan hij niet wist waar die was, hoe diegene er uit zag of een naam had. Er was maar een manier, zelf op het toneel verschijnen en hopen dat hij niet de verkeerde aan sprak. Dat vond hij echter niet zo'n goed idee, aan zijn insigne kon men namelijk zien dat hij een master assassin was en masters zijn gewilde 'kill targets' van de tempeliers. Een andere aanpak dus, maar wat?

Aysen besloot een stuk langs de balustrade te lopen om te kijken of er misschien andere assassins in de buurt waren die hij aan kon spreken. Hij keek naar beneden en zag er een boel mensen lopen en zitten, enkele luisterden naar de dienst die aan de gang was, anderen waren in een van de biechthokjes, om vergeving aan het vragen voor datgene wat zij fout hadden gedaan. Terwijl Aysen iemand naar binnen zag gaan bij een van de hokjes moest hij grinniken. 'Als ik daar naar binnen ga om te biechten ben ik er volgende week nog niet uit' Dacht hij. Zijn ogen vervolgde de ronde, er was echter niemand te bekennen die op een assassin leek. En nu? Aysen zuchtte en keek nog eens snel rond. Deze kerk was indrukwekkend, misschien wel een van de indrukwekkendste gebouwen in de hele stad, op Palais du Luxembourg na. Dat vond hij het mooist.

Nog steeds moe van de reis leunde Aysen weer ergens in een schaduw en sloot voor een moment zijn ogen. Hij dommelde langzaam weg toen hij ineens voetstappen hoorde. Dit kon niet anders zijn dan een tempelier, assassin of iemand van de nationale garde, want de stappen werden met zorg geplaatst, bijna onhoorbaar. Niet voor een assassin, elke dag van zijn jeugd had hij met zijn vader getraind en geen enkel geluid zou hem ontgaan. Hij deed zijn ogen een klein stukje open maar zag niemand. Hij deed ook enkele stappen om even een kijkje te nemen om de hoek, hij zag nog net een schaduw wegglippen achter een van de vele pilaren in het gebouw. Aysen zuchtte, hij had geen zin om verstoppertje te gaan spelen. Hij haalde zijn kruisboog van zijn rug, aanspannen was niet nodig, enkel de veiligheidsspeld los maken was genoeg om zijn wapen gebruiksklaar te maken. Hij deed een snelle stap naar voren, het hele pad was nu zichtbaar, er was niemand op te zien. Maar Aysen wist dat ergens achter een kist, pilaar of ander obstakel in zijn gezichtsveld iemand aan het schuilen was. 'Je krijgt 5 seconden om jezelf te laten zien, als ik ga zoeken vrees ik voor je leven, capiche?' Zei hij kil. Hij twijfelde niet om de persoon die zich verschool te vermoorden, tenzij het een andere assassin was natuurlijk.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   vr nov 21, 2014 7:53 pm

Met iets wat tegenzin nam Sebastian zijn boodschap aan om iemand te ontmoeten bij de Notre Dam. Hij haatte het om boodschappen jongen te zijn en wilde liever midden in de actie en gevaar zitten. Jammer genoeg dacht zijn meester er vaak anders over en mocht hij een hoop rot klusjes oplossen. 'Je bent geen sluipmoordenaar als je geen boodschap kan overbrengen zonder dood te gaan.' Mompelde Sebastian tegen zichzelf. Natuurlijk had zijn meester gelijk, maar zijn meester moest ook begrijpen dat het super saai was om mensen op te halen of briefjes rond te brengen. Toch wist Sebastian er wel iets leuks van te maken. Hij klop van dak tot dak, rende door de straten en sprong over een aantal karren heen. Mensen scholden hem uit als hij iets om gooiden en andere maakte juist een verbazend geluid. Sebastian probeerde tegen iedereen sorry te zeggen waar hij iets van sloopte, maar rende eigenlijk zo hard dat hij haast niet kon stoppen.

Vlak bij de Notre Dam aangekomen klom hij tegen de muren op. De hele voor deur was bezet door Tempeliers en mensen die protesteerde. Sebastian klom een van de ramen binnen en was op het balkon binnen in de Notre Dam. Hij sprong op de balustrade, het was vreemd om te zien hoe kerkdiensten gewoon rustig door gingen alsof er buiten helemaal geen protesten aan gang waren. Sebastian liet zijn ogen door de kerk heen glijden, maar nergens was er een man te vinden die zich anders gedroeg. Sebastian droeg geen traditionele sluipmoordenaars kleding. Het was te gevaarlijk in Parijs vooral in de bezette gedeeltes was je meteen je hoofd kwijt. Sebastian droeg een zwarte bloes met een licht grijze hesje er over heen met een licht grijze kap. Het enige wat niet zwart was, was de sjaal rond zijn hals die donker rood was, vaak gebruikte hij die om zijn gezicht te bedekken. Het enige opvallend aan deze jongen wat weg kon geven dat hij de sluipmoordenaars diende was de speer die hij op zijn rug droeg. Ondanks dat hij altijd heeft leren zwaardvechten, was de speer toch zijn lievelingswapen. Samen met zijn Phantom Blade.

Hij klom behendig naar beneden en met een klein geluid kwam hij op de grond terecht. Hij verschuilde zich achter een pilaar. Veel tempeliers liepen hier rond om onrustige mensen te kunnen doden. Sebastian volgde een tempelier aan de andere kant die binnen enkele seconde de andere sluipmoordenaar kon zien. Sluipmoordenaar? Dus dat is de man die zijn meester wilde spreken. Hij zag er niet veel ouder uit dan Sebastian. Wel zag hij er heel anders uit dan Sebastian, veel traditioneler. De man had zijn kruisboog gericht, maar als de tempelier hem zou zien dan had hij de kans dat de pijl ontweken zou worden. In een snelle beweging schoot Sebastian een mes via zijn phantom blade naar de tempelier die meteen op de grond viel voor de sluipmoordenaar.
'Headshot.' Grijnsde Sebastian triomfantelijk. Sebastian liep rustig zonder enige aandacht op hem te trekken naar de overkant naar de man die hij zo juist gered had. 'Sebastian Medici, mijn meester wilde u spreken.' Zei Sebastian met een lichte grijns en maakte een kleine buiging.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aysen Shahbaz
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 74

Registratiedatum : 20-11-14

Abstergo Dossier
Age: 27
Love: Hell no
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   za nov 22, 2014 2:37 pm







               
Binnen enkele seconden zag Aysen een tempelier achter een van de pilaren vandaan komen, maar voor hij kon schieten viel de man al op de grond, een phantom knife bevond zich achterin het hoofd van de man, Aysen grinnikte, maar bleef scherp. Ondanks het feit dat de assassin die zich hier in de buurt bevond hem geholpen had, wist hij niet of er meer tempeliers waren, of dat de moordenaar van deze tempelier überhaupt wel een assassin was. Hij deed de veiligheidspin van zijn boog waar deze hoorde en hing het weer op zijn rug. Hij had zijn hand nu wel op zijn zwaard, een cinquedea, een kort zwaard, zo'n 45 cm lemmet. Het was een verbeterde versie van het origineel, deze was een stuk lichter dan het oorspronkelijk uit Italië afkomstige zwaard. Hij gebruikte het niet veel, maar als hij op ongevaarlijke missies ging nam hij vaak dit zwaard mee.

Enkele seconden nadat het lichaam van de tempelier de grond had begroet stapte  een jongen tevoorschijn, ongeveer dezelfde leeftijd, iets jonger waarschijnlijk. Hij had geen typische assasin kledij aan, maar aan de kap die hij droeg was af te lezen dat het een assassin was. En natuurlijk het feit dat hij net deze tempelier met de grond gelijk had gemaakt doormiddel van een phantom blade. Voor Aysen was het duidelijk en hij liet zijn zwaard waar het hoorde. Hij knikte bijna onzichtbaar naar de jongen, die blijkbaar niet graag rond liep in een assassin outfit, maar door de kap zou menig tempelier hem wel herkennen als assassin.
'Sebastian Medici, mijn meester wilde u spreken' klonk het uit de mond van de jongen - Sebastian genaamd dus - tegenover hem. Zonder iets te zeggen deed Aysen enkele stappen naar voren en voelde of de tempelier nog een hartslag had, toen bleek dat deze nog aan het vechten was tegen zijn leven. Aysen grinnikte vals en haalde zijn verborgen mes tevoorschijn. 'Buenas noches, amigo.' zei hij met een glimlach, waarna hij een gat boorde door de luchtpijp van de man.

Aysen stond op en keek naar Sebastian. 'Zelden leven ze nog na zo'n mooi schot, je hebt talent, Sebastian.' Complimenteerde hij de jongen. Vele assassins konden niet goed om gaan met de phantom blades, ze konden er mee schieten, hun doel raken, maar vaak niet zo dat het doelwit ook meteen het licht ziet. Hij zelf had er ook lang mee moeten oefenen, en nog steeds gebruikte hij liever zijn kruisboog, hoewel dit een omstreden wapen was in deze tijd, vuurwapens waren een stuk geliefder bij menig strijder. 'Mijn naam is Aysen, wie is je meester als ik vragen mag, en waarom is hij niet hier.' vroeg Aysen aan de jongen met enige verontwaardiging in zijn stem. Hij hield niet van master assassins die hun leerlingen stuurden voor de vuile klusjes, al helemaal niet het ophalen van een andere master. Hijzelf had zijn leerlingen gebruikt voor de kleinere missies, om ervaring op te doen, maar als hij een andere master zou ontmoeten ging hij altijd zelf. Het was volgens hem respectloos om dit door een van je leerlingen te laten doen. Wie de master van Sebastian dus ook was, deze stond nu al 1-0 achter, ookal was de man waarschijnlijk ouder dan Aysen zelf.
Net toen Aysen zijn kap af wilde doen hoorde hij achter zich voetstappen, waarbij het gerinkel van staal te horen was, een tempelier. De grote vriend voor zijn neus was niet alleen gekomen dus. Aysen draaide zich om en zag een schaduw dichterbij komen, de tempelier die zichzelf zojuist verraden had moest de hoek nog om komen, en Aysen ging er razendsnel naar toe. Een fractie nadat hij zijn positie had in genomen liep de tempelier de hoek om, zonder hem te zien. Toen hij Aysen gepasseerd had zag hij Sebastian en greep naar zijn wapen. Voor hij deze goed en wel vast had stak Aysen zijn zwaard in zijn rug. Hij trok het er snel uit waarna hij een fatale klap uitdeelde met zijn wapen. Ook deze tempelier lag nu voor dood op de grond, alleen was er wat meer bloed mee gemoeid.
'Ik dacht dat deze kerk in handen was van de assasins.' sprak hij geïrriteerd. Als dit volgens de franse broederschap controle genoemd werd, was hij morgen alweer onderweg naar huis. Maar eerst wilde hij de meester spreken van Sebastian.




Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   zo nov 23, 2014 3:16 am

Een kleine grijns verscheen op het gezicht van de jongen zodra hij de tempelier op de grond zag vallen. Hij was flink wezen oefenen toen hij de phantom blade in handen kreeg. En ondanks dat zijn meester hem vertelde dat het geen speelgoed was, kon Sebastian er niet genoeg van krijgen om zijn blade uit te proberen op zijn oefen poppen. Soms zag hij echt wel dat zijn meester het allemaal niet goedkeurde hoe Sebastian zich gedroeg. Alsof dat zesjarige jongetje dat hij uit het weeshuis had gehaald nog steeds aan zijn zijde stond. Waarschijnlijk was dat ook een van de hoofd redenen waarom de meester Sebastian nog niet tot meester sluipmoordenaar had benoemd. Sebastian was nog niet serieus genoeg, of zijn meester was te serieus. Sebastian was naar de overkant van de Notre Dam gekomen zonder andere tempeliers aandacht te trekken. Hij stond voor de andere sluipmoordenaar en stelde zich voor. 'Buenas noches, amigo.'
'Parli italiano?' Vroeg Sebastian, hij hoorde vaak andere mensen hem begroeten in het Italiaans. Al was Amigo geen Italiaans maar Portugees, al verschilde het niet veel met de Italiaanse Amico.

'Zelden leven ze nog na zo'n mooi schot, je hebt talent, Sebastian.' Sebastian knikte als dank betuiging. 'Het is dan ook een prachtig wapen.' Zei hij terwijl hij kort naar de phantom blade keek. Sebastian kon wel zeggen dat hij nu al niet meer zonder kon. 'Mijn naam is Aysen, wie is je meester als ik vragen mag, en waarom is hij niet hier.'
'Zijn naam is Jean Dumare. Hij zou eigenlijk zelf hier naar toe komen, maar zijn nieuwe leerling Gale raakte in problemen. Hij wilde het zelf oplossen om te zorgen dat Gale veilig terug zou keren.' Zijn meester was zeker geen persoon die alleen maar rot klusjes gaf aan Sebastian. Het grote moord complot op de Tempelier Damien had Sebastian zelf uit gedacht en een paar dagen geleden de eerste stappen in gezet. Toch voelde het nog naar om een oude vriend zo te verraden. Maar Sebastian had niets liever gewild dan dat het zijn mes zou zijn die door zijn keel zou steken.

Sebastian kwam meteen in vecht houding toen hij voetstappen hoorde en Aysen in houding zag komen. Weg duiken had geen zin voor hem dan zou hij hun beide verraden. Daarom bleef hij rustig staan en keek hij toe hoe de meester sluipmoordenaar het werk deed. Niet slecht, Sebastian had waarschijnlijk hetzelfde gehandeld. [i]'Ik dacht dat deze kerk in handen was van de assasins.' [i] Sebastian schudden zijn hoofd. 'Dat was het tot dat het volk onrust zaaide tussen het biechten de volk. Sindsdien word de kerk goed bewaakt door tempeliers. Zeker tijdens diensten zoals nu. Ze kunnen niet nog meer gelovige kwijt raken op dit moment. Dan zou het volk namelijk helemaal in opstand komen. Wat misschien niet eens zo slecht zou zijn naar mijn idee.' Zei Sebastian. Dan zouden de mensen misschien een beter leven kunnen krijgen. Maar zo iets was hopen en jammer genoeg was dat vaak valse hoop. 'Ik zal je naar mijn broederschap leiden. Al kunnen we misschien beter wachten tot dat de dienst over is, dan zullen de meeste tempeliers buiten de wacht houden. Wat mooi uit komt want ik moest nog iets mee nemen van hier.' Sebastian wees omhoog naar het balkon aan de over kant. Vanaf hier kon je het niet zien, maar daar zat een geheime deur die helemaal naar boven zou leiden. Niemand had de sleutel van de deur daar, alleen via lockpicks kon je hem open krijgen. Achter die deur zat een grote kist maar waardevolle spullen van de sluipmoordenaars.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aysen Shahbaz
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 74

Registratiedatum : 20-11-14

Abstergo Dossier
Age: 27
Love: Hell no
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   zo nov 23, 2014 1:50 pm

Een spottend lachje verscheen op zijn gezicht toen Sebastian vroeg of hij Italiaans sprak, zoveel mensen haalden de talen door elkaar, ook nu weer. Aysen sprak echter wel enkele woorden Italiaans, maar Spaans was zijn specialiteit. Hij had een jaar in Spanje gezeten voor zijn missie. 'Ook, maar dan was het buonanotte geweest.' sprak Aysen met een glimlach op zijn gezicht. Het was niet spottend bedoeld, maar hij moest er gewoon om lachen. [/color]
Over de phantom blades kon hij het alleen maar eens zijn, dat was zeker een prachtwapen en had ook grote voorkeur bij Aysen, maar niets won het van zijn boog. 'Zijn naam is Jean Dumare. Hij zou eigenlijk zelf hier naar toe komen, maar zijn nieuwe leerling Gale raakte in problemen. Hij wilde het zelf oplossen om te zorgen dat Gale veilig terug zou keren.' Aysen lachte, dit was een goed excuus om iemand anders te sturen. Het was altijd hetzelfde met leerlingen, zelf was hij een leerling verloren op de weg hiernaartoe. Toen ze net Syrië verlaten hadden dacht de leerling dat hij het op kon nemen tegen een master templar, hetzelfde had Aysen eens gedaan toen hij leerling was, maar met betere afloop. 'Ah, leerlingen kunnen soms je hele dag verpesten,' zei hij droog. Het was uiterst irritant hoe dom sommige leerlingen konden zijn.

Aan de uitleg van Sebastian te horen was de kerk dus al lang niet meer in handen van de assassins en was het niet zo'n veilig onderkomen als hem verteld werd. Eigenlijk maakte het ook niet zoveel uit, want ergens moest toch een assasin cave zijn, die was overal waar assassins waren. Daar zou Sebastian hem dus heen leiden als de dienst over was, Aysen liep naar de balustrade en keek naar beneden, er stonden veel mensen te luisteren naar de sprookjes van de priester, Aysen grinnikte. Toen liet hij zijn blik door de hele kerk gaan en telde tempeliers. Het waren er een heleboel, maar ook zij waren aandachtig aan het luisteren naar de priester. Enkelen keken zo nu en dan even omhoog, maar of dit was om zich in gedachten tot god te richten of om de bovenverdieping te checken was maar de vraag. Ook begon Aysen te kijken naar de patronen, wanneer begon welke tempelier te lopen en hoelang duurde het ongeveer voor hij terug was, maar het duurde hem te lang om dit van elk individu te bekijken. Hij draaide zich om en keek naar Sebastian. 'We gaan niet wachten, ten eerste heb ik geen zin om langer deze onzin aan te horen, ten tweede heb ik honger en als laatst is het een goede oefening voor je,' sprak Aysen nu wat geïrriteerd, hij hield niet van wachten, de revolutie liet ook niet op zich wachten en als je op een echte missie was kon je vaak ook niet te lang wachten. Daar kwam bij dat het een goede oefening was voor de leerling, aangezien hij beter geen domme fouten kon maken, want als er aan die alarmbel getrokken werd daar beneden was het feest echt begonnen. 'Ben je er klaar voor?' vroeg hij retorisch, en voordat Sebastian kon antwoorden sprak hij alweer 'Avanti.' Deze keer wel in het Italiaans, opschieten.[/color]


Laatst aangepast door Aysen Shahbaz op ma nov 24, 2014 9:52 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sebastian Medici
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 29

Registratiedatum : 16-11-14

Abstergo Dossier
Age: Twenty Four
Love: With out her the world around me changes, the trees are bare and everywhere the streets all full of strangers
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   ma nov 24, 2014 7:40 pm

'Ah, leerlingen kunnen soms je hele dag verpesten,' Sebastian trok zijn wenkbrauw op. 'Zijn ze daar niet leerlingen voor?' Vroeg hij, of misschien zag Sebastian het helemaal verkeerd en misschien kwam dat omdat Sebastian altijd de persoon was die in problemen kwam. Misschien voelde hij zich daarom ook wat aangevallen door de sluipmoordenaar die voor hem stond. 'We gaan niet wachten, ten eerste heb ik geen zin om langer deze onzin aan te horen, ten tweede heb ik honger en als laatst is het een goede oefening voor je,' Sebastian schudden zijn hoofd hij ging dat echt niet doen. Hij keek nog even naar de tempeliers dat ze gezien zouden worden was een grote kans, zeker nu ze met zijn tweeën waren. Alleen werd er natuurlijk niet gewacht op Sebastian zijn menig want hij was tenslotte maar een Soldaat. Iets hoger dan een leerling maar nog niet hoog genoeg om tegen te kunnen spreken tegen een meester sluipmoordenaar. Sebastian zuchtte en schoot inderdaad naar voren toen de sluipmoordenaar heb op haastte. Hij vond dit helemaal geen goed idee en wilde dit dan ook helemaal niet doen. Hij keek af en toe om laag om te zorgen dat geen van de tempeliers hun zou kunnen zien.

'We moeten eerst de klokken toren in.' Zei Sebastian. Er was daar sowieso een deur die naar buiten leiden. Zo konden ze via de daken naar de sluipmoordenaars gilde. In gedachten was Sebastian zo bezig met zijn tweestrijd dat hij uit gleed over het touw en naar beneden viel. Hij wist zich nog net aan het touw vast te grijpen in de hoop dat niemand het gezien had. Maar natuurlijk was hij niet zo gelukkig en hadden de tempeliers hem gezien. Mensen schrokken en schreeuwden en de Tempeliers maakte meteen een weg om naar boven te komen en hun aan te vallen.
'Uhm Merde.' Zei hij een beetje geschrokken en trok zich zelf snel op.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aysen Shahbaz
avatar
Assassin
Assassin




Aantal berichten : 74

Registratiedatum : 20-11-14

Abstergo Dossier
Age: 27
Love: Hell no
Uitrusting:

BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   ma nov 24, 2014 10:09 pm

Zijn ogen rolde toen Sebastian zei dat leerlingen er voor waren om je dag te verpesten. Ze waren er om te leren geen fouten te maken, als je ze alleen op een missie stuurde hield het in dat ze goed genoeg waren om foutloos te blijven, maar op de een of andere manier konden ze het dan alsnog verpesten. Hij besloot er maar niet op in te gaan, omdat hij dan alleen maar reactie uit zou lokken. Hij ergerde zich wel aan het feit dat Sebastian aan het treuzelen was, blijkbaar had hij geen zin om nu naar die toren te gaan. Als het nog langer zou gaan duren zou Aysen zelf wel opzoek gaan, net toen hij het voortouw wilde nemen zag hij Sebastian nog net voorkomen dat hij ter pletter viel. De jongen hield aan een hand het touw vast en schold in het Frans.
Aysen kon enkel diep zuchten en ging op de ballustrade staan, terwijl hij enkele tempeliers al de trap op zou rennen, het zou ongeveer een halve minuut duren voor ze boven waren. Voor hij Sebastian kon helpen had deze zichzelf al opgetrokken en stond klaar. Hij keek hem geïrriteerd aan. 'Je werkt in ieder geval niet in het circus, of als clown,' grapte hij, waarna hij snel naar beneden keek, waar een van de tempeliers op het punt stond om aan de bel te gaan trekken. Als dat zou gebeuren zou het echt een gekkenhuis worden, dus Aysen haalde zijn boog van zijn rug en schoot snel een pijl richting de man. Het was geen headshot maar hij was raak. Snel als dat kon bij een kruisboog voorzag hij het apparaat van een nieuwe pijl, draaide zich om en vuurde er een af op de eerste tempelier die door de deuropening van het trappenhuis kwam. Deze viel dood neer, en zijn collega struikelde over het lijk. Aysen bedacht zich niets, trok zijn zwaard, rende naar de gevallen man en stak deze door zijn hals. Voordat hij het door had kwamen echter van beide kanten 3 tempeliers. 'Porco dio.' Zei hij en keek naar Sebastian. 'Ik hoop dat je beter vecht dan klim vriend,' was het enige wat hij zei, waarna hij naar de 3 aan de zeide van Sebastian wenkte, en draaide zich razendsnel om, waar een tempelier zijn wapen al in de aanslag had.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Bienvenue?   

Terug naar boven Go down
 

Bienvenue?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Paris, France :: Notre Dame-